رابطه تلویزیون شهری و طراحی گرافیک محیطی

طراحی گرافیک محیطی از یک طرف با علوم انسانی و اجتماعی مانند شهرسازی، ارتباطات، جامعه شناسی و غیره در ارتباط است و از آنها تعاریف و رویکردهای خود را برای عملیای شدن در اجتماع و رابطه با ساکنان شهر اتخاد می کند و از طرفی با صنعت تلویزیون شهری که باز ارتباط مستقیمی با ساکنان شهرها دارد مرتبط می باشد و در حالت کلی یکی از رکن های زندگی اجتماعی شمرده می‌شود.

طراحی گرافیک محیطی، اصطلاحی کلی و غیر فنی در مورد گونه های مولفه های گوناگون دیداری و نوشتاری است که با هدف های متفاوت کمی و کیفی، طراحی، گزینش و یا حتی حذف شده و بعد در محیطهای بیرونی و درونی استفاده شده مربوط است.

طراحی گرافیک محیطی رابطه ای مستقیم با هنرهای تجسمی و طراحی شهری، فاکتورها و ابزارهای گوناگونی را به کمک می گیرد تا توجه بینندگان مورد نظرش را جلب نماید و به دنیال آن به خواسته خودش دست یابد. از اصلی ترین هدف های کلی طراحی گرافیک محیطی عواملی چون راحت کردن ارتباط، فهم محیط، به وجود آوردن هویت دیداری، به وجود آوردن محیطی زیبا اشاره کرد.

صنعت و شغل تلویزیون شهری و اثر مهمی که نقش و طرح های آن با گرافیک محیطی دارد را که می توان این رابطه را در زیباسازی شهرها و تبلیغات برای همه دید نباید از یاد برد.
تلویزیون شهری یکی از ابزارهای ارتباط دیاری می باشد که کاربرد طراحی گرافیک را به طرز روشنی به صورت کاربردی در محیط ها و شهر ها نشان می دهد.

این رابطه به مثابه امکانی برای داده های اطلاعاتی به منزله محتوا ، و همچنین به ابزارهای انتقالی به منزله اجزا محتاج است و این دو در کنار یکدیگر و با هماهنگی که با هم ایجاد می کنند باعث به وجود آمدن ترکیب بندی عالی برای تلقین پیام دیداری می شوند.

داده های اطلاعاتی دربرگیرنده سه مولفه تصویر ، نشانه و نوشته می شوند که این مولفه ها قادرند با همدیگر به منزله یک طرح واحد ، منتق کننده پیام باشند و یا به صورت متمایز از هم نقش ایفا نمایند. کاربرد آنها به طور ترکیبی یا متمایز ، با توجه به شرایط پیام رسانی در تلویزیون شهری مهم می گردد.

در مکانی احتمال دارد پیام تلویزیون شهری فقط منوط به تصویر و یا ترکیب با دقت و با مهارت از تصویر و نوشته باشد. هر چند ترکیب تصویر و نوشته نشانگر آن است که طرح گرافیکی از دو فاکتور ارتباطی خیلی متفاوت داراست: یکی نوشته به منزله محل کلمه ها و دیگری تصویر به منزله یک اثر خطی ، چند رنگ ، سه بعدی و یا دارای مفاهیم انتزاعی .

تصاویر در تلویزیون شهری به منزله فاکتوری ارتباطی به چندین صورت عرضه می شوند

۱) تصویر به عنوان موضوع پیام که به همراه اش می توان از سایر امکانات اطلاعاتی نظیر نوشته و نشانه و علایم دیداری بهره گرفت. این مدل در تبلیغات تجاری کاربرد دارد .

۲) تصویر به منزله نماد ، ویژگی و خصوصیت کالا یا خدمات که تم پیام برای القای خوب پیام کاربرد دارد و در مواقعی هم به همراه تصویر ، خود موضوع اصلی قرار می گیرد .

۳) تصویر به منزله ارتباط با بیننده و درک محتوای پیام ، از صور تجریدی از علایم دیداری مانند بافت ، حجم ، رنگ و کیفیات دیداری نظیر ریتم ، تعادل و غیره باشد.

نوشته نیز به منزله مفهومی در علایم و تابلوها قادر است به تنهایی و از طریق حرفها دربردارننده پیام باشد و یا به همراه سایر مولفه ها نظیر تصویر در جهت عرضه مناسب پیام همانند تلویزیون شهری های تبلیغاتی استفاده شود. اما در بعضی از علائم دیداری با توجه به ضرورت و ادراک بیشتر ، کارایی دارد ، نظیر علایم راهنمایی و رانندگی .

کاربرد نوشته از نظر دیداری سوا از مفهوم ، بایست با روح پیام تناسب داشته باشد چگونگی جایگیری نوشته در تلویزیون شهری و همچنین شکل طراحی حرف ها و رنگ ها باید با آن متناسب و سازگار باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *